لاقاه ملاقاة و لقاء : ديدار كرد آن را و نيز رسيد به آن . و قول الاصمعى : ما لاقتنى البلاد بعدك اى ما امسكتنى . ملاقات ( mol q t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - ديدن و ديدار و روبارويى و مقابله و دوچارشدگى و گفتگو و جواب و سؤال . و ملاقات كردن : ديدار كردن و مقابل و روبارو شدن . ملاقح ( mal qeh ) ا . ع . بادهايى كه آبستن گردانند درخت را . ج : ملقحة . ملاقح ( mal qeh ) ع . ج . ملقح و . ج . ملقحة ( molqahat ) و ( melqahat ) . ملاقس ( mol qes ) ا . ع . شكيباى بر حريف . ملاقسة ( mol qasat ) م . ع . همديگر را لقب نهادن . و نام مضحك برهم ديگر گذاشتن . ملاقطة ( mol qatat ) م . ع . محاذى هم واقع شدن و روباروى شدن . و بلند كردن اسب هر چهار دست و پا را يك دفعه . ملاقعة ( mol qa'at ) م . ع . با هم سخن گفتن و چيرگى كردن در سخن . ملاقه ( mal qe ) ا . پ . مأخوذ از تازى - چمچه و ملاغه . ملاقى ( mal qi ) ع . ج . ملقى و ملقاة . ملاقى ( mol qi ) ص . ع . آنكه ديدار مىكند و آنكه مىرسد به ديگرى . ملاقى ( mol qi ) ص - م . ف . پ . مأخوذ از تازى - روبارو و دوچار و پيوسته . و ملاقى شدن : روبارو شدن و دوچار گشتن و پيوسته و متصل شدن . ملاقيح ( mal qih ) ع . ج . ملقوحة . ملأك ( mal'ak ) ا . ع . پيغام و پيغام‌برى و فرشته بدان‌جهت كه پيغام خداى بر بندگان مىرساند . ج : ملائك و ملائكة . و نامه و مكتوب . ملأك ( mal'ak ) م . ع . لاك لأكا و ملأكا . ر . لاك . ملأك ( mal'ok ) م . ع . رسالت و پيغام‌برى . ملاك ( mal k ) ا . ع . قدرت و توانايى . يق : ليس له ملاك : يعنى قدرت و توانايى ندارد . و ملاك الجسد : قلب و دل . و ما له ملاك اى تماسك . و ناقة ملاك الابل : ماده شترى كه شتران پيرو آن باشند . ملاك ( mal k ) و ( mel k ) ا . ع . كتخدايى و عقد . يق : شهدنا ملاكه . و ملاك الامر : سرمايهء كار كه بدان قايم باشد . ملاك ( mel k ) ا . ع . دست و پاى ستور . ج : ملك ( molok ) و ( molk ) . و گل و طين . ملاك ( mall k ) ا . پ . مأخوذ از تازى - خداوند ملك و صاحب ملك . ملاك ( moll k ) ع . ج . مالك . ملأكة ( mal'akat ) و ( mal'okat ) ا . ع . پيغام و پيغام‌برى و نامه و مكتوب . ملاكة ( mel kat ) ا . ع . ما لفلان مولى ملاكة دون الله : يعنى بجز خداى تعالى كسى مالك فلان نيست . ملاكد ( mol ked ) ا . ع . بندى كه جهة قيد و زنجير نيكو رفتن نتواند . و نام مردى . ملاكيع ( mal ki ' ) ا . ع . آب زرد ستبر و پليدى و جز آن كه از زهدان با بچه برآيد . ملاكين ( mall kin ) ا . پ . مأخوذ از تازى - خداوندان ملك . ملاگر ( mal ger ) و ملاگير ( mal gir ) ا . پ . مأخوذ از سنسكريت - نام كوهى كه در آن چوب صندل فراوان است . ملاگيرى ( mal giri ) ص . پ . رنگ چوب صندل . ملال ( mal l ) م . ع . مللته و منه مللا و ملالا و ملالة و ملة ( از باب سمع ) : بستوه آمدم از وى . و مللته انا : بىقرار و بىآرام ساختم آن را . ملال ( mal l ) ا . پ . مأخوذ از تازى - اندوه و غم و آزار و حزن و آزردگى و پژمردگى . ملال ( mol l ) ا . ع . گرمى پنهان در استخوان . و خوى و عرق تب . و درد پشت . و بىآرامى از بيمارى و يا از اندوه . و چوب قبضهء شمشير . و پشت كمان . و دسته كمان ، فعل الجميع من نصر و سمع . و نيز نام موضعى . ملالة ( mal lat ) م . ع . ملل مللا و ملالا و ملالة . ر . ملال . ملالة ( mal lat ) و ( mall lat ) ص . ع . مرد بستوه آمده . ملالت ( mal lat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - تعب و ماندگى و آزردگى و حزن و اندوه و بىقرارى و بىآرامى . ملام ( mal m ) م . ع . لام لوما و لومة و ملاما و ملامة . ر . لوم . ملام ( mol m ) ص . ع . نكوهش كرده شده . ملأم ( mal'am ) ا . ع . ناكس زفت . يق : يا ملأم : يعنى اى لئيم و اى ناكس سزاوار نكوهش . ملأم ( mal'am ) و ( mel'am ) و